Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις, σχετικά με την περικοπή των  κύριων συντάξεων, όπως αυτές θα διαμορφωθούν από την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς του ν.4387/2016, σε συνδυασμό με την μείωση του αφορολόγητου και την περαιτέρω μείωση των επικουρικών συντάξεων στο πλαίσιο του συνολικού επανυπολογισμού των ήδη χορηγούμενων συντάξεων, αποκαλύπτεται με το πλέον ξεκάθαρο τρόπο  η νέα ζοφερή πραγματικότητα για τις συντάξεις στη χώρα μας.

Και ενώ μέχρι σήμερα  το κύριο επιχείρημα των «μεταρρυθμιστών» της κοινωνικής ασφάλισης ήταν ότι από τις σχετικές παρεμβάσεις θίγονταν δήθεν μόνο οι υψηλές συντάξεις, (στοχοποιώντας αυθαίρετα και αδικαιολόγητα  μία κατηγορία ασφαλισμένων που δικαιούνταν υψηλότερες συντάξεις προφανώς όχι γιατί τις έκλεψαν αλλά γιατί είχαν αποδώσει στο σύστημα και αντίστοιχα υψηλές εισφορές)  αποδεικνύεται πλέον περίτρανα επί του πρακτέου και από την ζώσα πραγματικότητα που θα βιώσει κάθε συνταξιούχος, ότι κανείς πλέον δεν θα μείνει στο απυρόβλητο, αλώβητος από την λαίλαπα των μνημονιακών  νεοφιλελεύθερων παρεμβάσεων που έχουν υιοθετηθεί τα τελευταία χρόνια στο τομέα του κοινωνικών παροχών και των συντάξεων.

Παρεμβάσεις οι οποίες κανείς δεν εγγυάται ότι έφτασαν ή ότι φτάνουν στο τέλος τους, απεναντίας ακόμη και στον τελευταίο (μέχρι τον επόμενο) ασφαλιστικό  νόμο 4385/2016, προβλέπεται με σαφήνεια στο άρθρο 14 παρ. 4,  ότι ανά τριετία, αρχής γενομένης από το έτος 2017 «η Εθνική Αναλογιστική Αρχή εκπονεί υποχρεωτικά αναλογιστικές μελέτες, οι οποίες επικυρώνονται από την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης με αντικείμενο  τη συνεχή παρακολούθηση της εξέλιξης της εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης. Με ειδικό νόμο ανακαθορίζονται οι συντάξεις με στόχο τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος. Το ύψος των ανωτέρω δαπανών για την εθνική, την ανταποδοτική και την επικουρική σύνταξη, προβαλλόμενο έως το έτος 2060,δεν πρέπει να υπερβαίνει το περιθώριο αύξησης των 2,5 ποσοστιαίων μονάδων του Α.Ε.Π. με έτος αναφορά το 2009».

Η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, η μείωση του αφορολογήτου, η περικοπή των επικουρικών συντάξεων (μέχρι την ολοσχερή και μελλοντική πλήρη κατάργησή τους είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω της ενσωματώσεως τους στην κύρια σύνταξη), η κατάργηση των προστατευτικών ορίων της κατώτατης σύνταξης, αποτελούν μέρος μόνο του συνολικού πακέτου «μεταρρυθμίσεων» που έχουν υιοθετηθεί και που θα οδηγήσουν με νομοτελειακή ακρίβεια στη εποχή των νεόπτωχων συνταξιούχων της χώρας μας._

“Δημοσιεύθηκε στην Ελευθερία του Τύπου στις 7/5/2017”